Osteologia gigantycznego dicynodonta z Lisowic

Opis całego szkieletu dicynodonta z Lisowic umożliwił nową interpretację niekompletnych danych na temat późnotriasowych dicynodontów. Zastosowanie podejścia chronofiletycznego pozwoliło na wyróżnienie trzech linii ewolucyjnych: dwóch gondwańskich i jednej laurazyjskiej. Ostatecznie proces ewolucji doprowadził do pojawienia się dużych dicynodontów w Europie, które pasły się na roślinach zielnych, i mniejszych, ale zbierających wyższe rośliny w Ameryce Południowej.

Ilustracja: Miednica i jej rekonstrukcja, Lisowicia bojani