Makroewolucyjne wzorce u czworonogów pelagicznych

Przeglądowe badania przeprowadzone przez międzynarodowy zespół badaczy wykazały, że trajektorie ewolucyjne triasowych oraz wczesnojurajskich ichtiozaurów i eozauropterygów – dwóch głównych grup mezozoicznych morskich (pelagicznych) drapieżników – różniły się znacząco. Ponadto badanie dostarcza dowodów na to, że wymieranie mezozoicznych gadów morskich na granicy triasu i jury było bardziej stopniowe niż wcześniej sądzono, a nie katastroficzne. Jednak jedna grupa ichtiozaurów – kolosalne szastasaury – wymarły najprawdopodobniej dość nagle pod koniec triasu.